Saturday, February 9, 2013

Dolfijntherapie 2013 April en Hazel

We zijn inmiddels weer een week thuis na een succesvolle therapietijd in Curacao. Omdat we problemen hadden met de internetconnectie volgt hier alsnog een update. De doelen voor Hazel waren dit keer het vergroten van de concentratie, verbeteren van oogcontact en uitbreiden van gesproken taal. Hazel praat vaak in woorden in plaats van zinnen. Alle doelen zijn bereikt: Hazel heeft vorderingen gemaakt met oogcontact en is minder afgeleid tijdens het uitvoeren van een taak. Ze spreekt nu in hele zinnen bv 'ik wil meer water' in plaats van 'water'. Iets dat we thuis verder stimuleren en uitbreiden. Ook hebben we weer een (figuurlijke) koffer met ideeen, tactieken en spelletjes meegenomen waar we thuis mondmotoriek en uitspraak mee kunnen oefenen. Omdat beelden meer zeggen dan woorden.......zie hieronder Hazel (7 jaar) genieten, werken en leren tijdens dolfijntherapie 2013.



April (9 jaar), zette tijdens de therapie een geweldige stap in haar communicatie (spraak). Aprils' doelen voor de therapie waren het uitbreiden van spraak (consequent gebruik van verbale communicatie in plaats van terug te vallen op gebaren, wijzen of andere uitingen), het verbeteren van de uitspraak en ontspanning. April is heel enthousiast maar dit vertaalt zich soms in gespannenheid en een gebrek aan concentratie. De therapeut en Bonnie (Aprils' dolfijn) wisten April voldoende te ontspannen zodat April zich volledig kon richten op haar taken en doelen. Gedurende de therapie liet April zien dat zij consequent verbaal duidelijk kon maken wat zij wilde (bal, spetteren, zwemmen, springen etc.). Het ging zelfs zo goed dat tijdens de tweede therapieweek is besloten de doelen te verruimen naar twee woorden: 'mag bal', 'mag spetteren' etc. Ook werd gewerkt aan de mondmotoriek en het verbeteren van de uitspraak. De doelen zijn dus niet alleen bereikt, maar zelfs overtroffen! Wonderen gebeuren door hard werk en een rotsvast geloof en vertrouwen in een kind.


Bedankt, alle toegewijde medewerkers van CDTC en vrijwilligers van Dolfinn voor jullie steun, enthousiasme en harde werk. Jullie inzet is onvergetelijk voor ons.


Thursday, January 27, 2011

De grote finale; dag 9 en 10

Gisteren was de grote finale; April heeft eindelijke haar autistische gedragingen afgeschud en is nu zindelijk. Zowel April als Hazel zijn nu welbespraakt en uiterst geconcentreerd. Het zou mooi zijn als dit werkelijkheid was, maar ook dolfijnen kunnen geen wonderen verrichten. Wél is er weer een finke stap gezet in de ontwikkeling van mijn beide dochters.
De werkelijkheid is dat Hazel nog nooit zoveel heeft geb(r)abbeld en April rustiger is geworden. Zoals eerder gezegd verwacht ik bij haar, en ook bij Hazel, het hele plaatje duidelijker te zien als we weer thuis in de 'normale' routine zitten. Wij zijn heel blij met de uitkomst van de laatste twee weken en we kunnen hier, samen met onze trouwe steun en toeverlaat Ashley, thuis weer op verder bouwen.

Enfin, een succesvolle therapie. En nu maar vast sparen voor de volgende keer want zoals eerder gezegd wordt dolfijntherapie, evenals andere in dit blog genoemde therapieen die wij hebben toegepast, niet vergoed noch erkend door de Nederlandse zorgverzekeraars. Kinderen met verstandelijke beperkingen/psychiatrische aandoeningen krijgen geen behandeling in Nederland. Wel krijgen zij op jonge leeftijd een diagnose (vonnis) en een ontheffing uit de leerplicht (April). Ouders moeten zelf een weg zoeken welke therapieen hun kind verder helpen, en deze vervolgens zelf bekostigen. Schrijnend, als je bedenkt dat in menig ander land therapieen voor deze beperkingen niet alleen worden ontwikkeld en met succes toegepast, maar vaak worden bekostigd door de overheid. Omdat zowel April als Hazel in Canada zijn geboren en daar de eerste jaren van hun leven hebben gewoond, spreek ik uit ervaring.
Nog schrijnender wordt de beslissing om behandeling niet te vergoeden, als je het bekijkt in het licht dat Nederlandse zorgverzekeraars wél het prenataal testen voor aandoeningen (zoals Downsyndroom) vergoeden, en het beeindigen van een zwangerschap om deze reden. Hieruit spreekt een duidelijk waardeoordeel van de Nederlandse overheid/zorgverzekeraars.

Ik beeindig dit blog zoals ik het begon met het uitspreken van onze diepe dankbaarheid voor de vrijwilligers die zich inzetten voor onze kinderen en anderen met een beperking. Liefde, aandacht, en therapie verandert niet alleen de koers van een leven van een kind maar die van het hele gezin, en alle naasten.
Onze welgemeende dank aan de stichting Dolfinn Rocks en kringloop Keer op Keer met wiens gulle donatie dit mogelijk was. Verder dank aan het CDTC team (Curacao Dolphin Therapy Centre) en de vrijwilligers van zwembad Het Baafje die zulke waterratjes hebben gemaakt van onze kinderen.



Wednesday, January 26, 2011

Wat is nu eigelijk dolfijntherapie?

Dat vroeg ik me af voordat we aan dit avontuur begonnen. Vandaag, dag 8, denk ik dat het betekent: de toepassing van iedere mogelijke intensieve therapie die de deelnemer op dat moment nodig heeft, maar dan nog veel meer geintensiveerd door de assistentie van de dolfijnen. De interactie tussen dolfijn en kind brengt zoveel plezier en rust dat het kind heel gemotiveerd is om de therapie goed te doen. Persoonlijk denk ik dat de dagelijkse onderdompeling in het warme, mineraalrijke zeewater en een overvloed aan vitamine D-rijke zonnestralen ook beslist goed meewerken aan een positief resultaat.

Dag 6, 7 en 8

April. Ons zorgenkindje. Zo 'moeilijk' als ze thuis is, zo blij is ze als ik haar met haar dolfijntje zie. Insiders weten hoe diep ongelukkig onze kleine April kan zijn over -voor ons onbenullige- zaken: een flinke verkoudheid, een volle blaas, een nieuw toetje, een andere route kiezen of simpelweg de auto in zijn achteruit zetten. Tijdens deze vakantie is het met April niet anders gesteld. Ze heeft regelmatig haar behoorlijk moeilijke en sombere buien die voor ons meestal niet te doorgronden zijn, maar het is bijzonder om te zien hoe zij opbloeit in het water. Eventjes laat ze alles gaan, zien we weer een lachend snuitje en werkt ze mee tijdens therapie sessies.
April kennende gaan we bij April vooral achteraf, thuis in de bekende omgeving, een positieve ontwikkeling meemaken. Voorlopig zijn we blij dat April geniet en zich voldoende kan ontspannen om alle ervaringen in zich op te nemen. Nogmaals, petje af voor Gerwin -en zijn hele team-, die April zo snel vertrouwd hebben gemaakt met alle onbekende, enge zaken.
Als er iets is dat zij meeneemt naar huis dan is het om haar angsten los te laten en sneller de controle over te geven aan een ander.

Hazel. Hazel is een grappig kind en heeft geen moeite om iedereen die zij ontmoet voor zich te winnen. Ze is vrolijk en sociaal en trekt veel aandacht en bewondering van mensen. Maar ook Hazel heeft 'buien'. Die komen vooral voort uit het feit dat Hazel heel goed weet wat zij wil, maar dit niet goed duidelijk kan maken. In tegenstelling tot April kunnen we bij Hazel wel direct de vorderingen waarnemen. Hazel is toevertrouwd aan Dirkje, logopediste, die bij Hazel de juiste toetsen weet in te drukken. Aangemoedigd door de directe reacties van Dirkje -en haar hele team-, babbelt Hazel er lekker op los en steeds vaker verstaanbaar. Ze is zich meer bewust van haar tong, lippen en mondspieren en hoe dit klanken beinvloedt. We merken aan Hazel dat ze heel erg haar best doet en dat dit veel energie kost. De uitdrukking 'zo koppig als een Hazel' wordt vaak door mij gebezigd, maar stiekem ben ik best blij met haar eigenzinnigheid.

Na bijna twee weken begint eindelijk de stress bij ons er ook een beetje van af te vallen en kunnen we de dagelijkse crisi (meervoud van crisis?) redelijk relaxed het hoofd bieden. Vandaag viel de stroom uit en haalden we onze schouders op. Tien dagen geleden zou ik......tuuttuuttuuttuut......

Olav, ons toetje, heeft geen dolfijntherapie en heeft het ook niet nodig. Maar omdat dit toch ook een familie ervaring is wil ik even zeggen dat hij het enorm naar zijn zin heeft. Hij geniet van de zon, zee, vissen en alle aandacht die hij krijgt. Dit kleine blonde ventje met zijn ondeugende blauwe ogen maakt een hoop nieuwe vrienden onder de lokale bevolking, die vriendelijk en relaxed is en nog heerlijk de tijd neemt voor een praatje en een groet.

Monday, January 24, 2011

Tweede therapieweek

Twee dolfijnen? Geen punt voor April. Ze steekt haar kleine flippertjes boven het water uit en laat zich graag een paar rondjes door het water duwen.

Saturday, January 22, 2011

Familie zwemmen

Wat dolfijn therapie onderscheidt van alle andere therapieen is dat het ontspannend is voor het hele gezin. Niet alleen wordt de therapie gegeven in een zonnig Curacao maar aan de hele familie wordt gedacht. Vandaag mochten Jos en ik dus het water in met de dolfijnen. April en Hazel werden vandaag op het droge vermaakt. We hadden goed onze lesjes geleerd en mochten met Papito zwemmen, knuffelen, zingen, klappen, dansen en wat je zo al niet meer met een dolfijn kunt doen. Ik kan me voorstellen dat April angsten had bij aanvang, in het water biedt de aanblik van de dolfijn je weer een heel ander perspectief. Ik ben nu nog meer onder de indruk hoe haar therapeuten, dolfijn en trainer zo snel April's vertrouwen hebben gewonnen. Al met al leuke, vermoeiende dag. Foto's volgen...

Friday, January 21, 2011

Zo koppig als een Hazel

Dag 5

Een fantastische afsluiting van April's eerste therapieweek. Van begin tot het einde werkt April mee, en is ze enorm vrolijk. Ze heeft enorm plezier in het zwemmen met Pepita en in de kunsten die de dolfijn vertoont. Het werken tussendoor gaat goed. In de grand finale springt Pepita meters de lucht in en iedereen klapt en juicht enthousiast mee.

Hazel doet het ook weer geweldig. De mondmotoriek sessies maken veel indruk op Hazel want de rest van de dag zien we haar tong niet meer naar buiten vallen. In plaats daarvan zuigt ze haar bovenlip naar binnen wat haar een nogal zuinige uitdrukking geeft. Tijdens de lessen leert Hazel dat, als ze duidelijk articuleert, ze krijgt waar ze om vraagt. Het is even slikken voor Hazel dat dit thuis toch niet altijd blijkt te werken. Nee Hazel, je mag niet zelf autorijden. Hazel laat duidelijk haar ongenoegen blijken...zo koppig als een Hazel!









Na het zwemmen: twee dolgelukkige kindjes!